door Kimmie - Algemeen bekend is dat Nieuwegein 2 in zwaar weer verkeerde de laatste tijd. Niet alleen de sneeuwvlokken lieten de tempratuur dalen, maar ook het spel dat de speelsters lieten zien. Gebrek aan beleving, een te lage traingsintensiteit en gebrek aan conditie leidde tot het verlies van cruciale wedstrijden. Iets of iemand moest het tij keren, en dat liet trainer Sillen zich geen twee keer zeggen. Elke maand een shuttle-run test, met de gevreesde ladders het voetenwerk op peil krijgen, en ook stonden de trainers met een specifieke positie-training klaar.
“Het lijkt er op dat de veranderde trainingswijze zijn vruchten af gaan werpen”, aldus Sillen. “De meiden hebben hard getraind, en alle neuzen staan dezelfde kant op. We willen allemaal hetzelfde, namelijk bij de eerste 4 eindigen. Om dit te bereiken moeten we nou eenmaal meer energie in de trainingen, wedstrijden en het team steken.”
De wedstrijd tegen NEA werd van tevoren met enige twijfel aangegaan. Nummer 3, NEA, staat bekend als een ploeg die met veel druk speelt. Ze spelen feilloos de hoeken vrij, en hebben beschikking over een goede schutter. Na het bekijken van filmpjes, het uithoren van infiltrant ‘de Vries’, en het grijze brein van Marlies van Weerdenburg weer eens aan het werk gezet te hebben, waren de dames van Nieuwegein 2 er klaar voor. Een strakke 6-0 verdediging was het credo, en de aanvallen met tempo uitspelen.
Onder begeleiding van 2 goede scheidsrechters, en het ervaren koppel Portman-Portman achter de wedstrijdtafel ging de wedstrijd van start. Nieuwegein beleefde een veelbelovende start, er werden veel positiewisselingen uitgevoerd en ook de verdediging stond als een huis. Na 10 minuten stond er dan ook 5-4 op het scorebord. De snelle tegenaanval bleek een succes, NEA was nog niet georganiseerd en Nieuwegein wist hier goed van te profiteren.
Het duo van Woudenberg en Broekhuizen wisten elkaar feilloos te vinden, en waren een plaag voor de Amsterdamse verdediging. Ook Lubbers wist met haar verassende schoten de keepster te passeren. Helaas was het niet alleen rozengeur en manenschijn, maar moest trainer Sillen ingrijpen. Onnodig balverlies door niet zuiver aangooien en acties die niet voldoende waren voorbereid, zorgde voor de nodige tegendoelpunten. Nieuwegein ging rustten met een 13-15 achterstand.
Nieuwegein ging met de opdracht ‘veel tempo spelen’ de wedstrijd in. Van Woudenberg had hier wel oren naar, en scoorde de ene break na de ander. Ook Dröge was op schot, en wist de vanuit haar krachtige sprongschot de keepster menigmaal te passeren. Met de stand van 22-22 werd het de trainer/coach Sillen even te veel. Een onterecht afgekeurde goal leverde hem een gele kaart op, iets wat de trainer nog niet eerder in het Nieuwegeinse tenue was overkomen.
Na 45 minuten gespeeld te hebben, stond de stand op 23-23. NEA kon het hoofd niet meer koel houden, wat leidde tot een foute keeperswissel. De straf die hierop volgde was een twee minuten tijdstraf, een kans voor Nieuwegein om uit te lopen. Deze kans werd met beide handen aangepakt, wat resulteerde in een 29-26 voorsprong, met nog 4 minuten te spelen.
De dames in het veld raakte niet in paniek, hielden de bal lang in de ploeg, waardoor ze niet meer in te halen waren. De spannende wedstrijd eindigde in 31-29, in het voordeel van Nieuwegein.
De opluchting was groot, Nieuwegein liet eindelijk het spel zien waar zo lang naar gezocht was. Een groot compliment voor alle speelsters, die hard werkte, luisterde naar de opdrachten die gegeven werden en als een hecht team de wedstrijd aangingen. Wanneer Nieuwegein 2 op deze weg verdergaat, staan er nog vele mooie overwinningen te wachten!
12 december - door Mandy (+ vader) - Voor deze uitwedstrijd moesten we al om 15.00 uur vertrekken naar het verre Leeuwarden. De gemiddelde leeftijd van het team was deze dag behoorlijk laag door de inbreng van twee meisjes van de B-1 om onze geblesseerden te vervangen. De wedstrijd zou om 19.15 uur beginnen en onderweg zijn we nog even gestopt om wat te eten.
Toen we met het hele team een rustig wegrestaurant binnenkwamen ‘hajé’ (waarbij Kim en Sanne grote moeite hadden om de uitgang van de draaideur te vinden) keken sommige klanten erg verschrikt. Gelukkig voor die gasten besloten sommige speelsters toch naar de overkant te gaan naar de Mac.
Na het eten gingen we door naar de hal, maar daar aangekomen bleek die nog gesloten te zijn. De twijfel over de juistheid van het adres werd uiteindelijk opgeheven door de connecties van Kim en toen gingen de meesten maar weer in de nog warme auto’s zitten om warm te blijven en om van daar onopgemerkt de langskomende fietsers de stuipen op het lijf te jagen door hard te toeteren op het moment dat die nietsvermoedend langs reden. Ook Astrid had zich inmiddels aangesloten bij de groep. Zij had de hele dag geshopt in Leeuwarden. Uiteindelijk ging de hal open en konden we eindelijk naar binnen, waarna de wedstrijd kon beginnen.
Het begin van de wedstrijd was gelijkopgaand tot aan 2-3, daarna liepen we voor het eerst uit tot
3-6. Na een kwartier stond het pas 4-6, wel waren in die periode al 2 penalty’s gemist door de tegenstander (één naast en één door een voetfout). In het laatste kwartier van de eerste helft hadden we een hele sterke periode : 11 minuten voor tijd stond het nog 7-7, drie minuten later: 7-10, en met nog twee minuten te spelen bracht Mellaney de stand op 7-14. De ruststand was 8-15.
Ondanks alle goede voornemens die we in de kleedkamer hadden begonnen we de tweede helft weer te voorzichtig. Na zo’n 10 minuten stond de het pas 11-17. We scoorden weinig maar stonden achterin vrij goed en kregen er niet te veel tegen. Met nog een kwartier te spelen stond het 12-17.
In de periode daarna ging het toch wat minder en op een gegeven moment waren er nog maar drie doelpunten verschil: 16-19 met nog maar 7 minuten te spelen. Gelukkig wisten we deze keer met een goede veldbezetting en de nodige rust wel koel te blijven. Nadat ook Selina had gescoord, liepen we uit naar 18-23. De laatste paar minuten van wedstrijd werd op de tribune beschreven als “hotse-knots-begonia-handbal” met veel zenuwachtig spel en onnodig balverlies en doelpunten aan beide kanten.
Gelukkig bleef het verschil op een veilige marge van 4 á 5 punten. Mellaney scoorde in deze periode onze enige penalty en ook Selina bracht haar totaal op 2 doelpunten, een veelbelovend debuut dus voor de beide B- meisjes die zich ook fysiek goed wisten te weren op dit niveau. De eindstand werd 19-25! Na zo’n overwinning is het toch prettiger terugreizen dan na een verlies! Op naar de volgende wedstrijd en hopen dat we deze stijgende lijn kunnen vasthouden!
Geschreven door: AC: Pascalle & Femke
Lieve begeleiding en speelsters van dames 2,
Aangekomen in Wervershoof,
Valt Sinterklaas van zijn geloof!
Op zondagochtend zo vroeg al met de handbal mee,
Maar voor de wedstrijd genoten we eerst nog even van een heel bijzonder kopje thee.
Het niveau in de kleedkamer was niet erg hoog,
Totdat Dion iedereen scherp kreeg voor de wedstrijd met zijn motiverende betoog.
Het is nu 13.00 uur, de wedstrijd kan beginnen,
Of beter gezegd, het is nu tijd om te gaan winnen!
Een flitsend begin, een hoop tempo, lekker snel,
We beginnen de wedstrijd dan ook met 2 doelpunten in 1 minuut lekker fel.
Sanne rent het veld heel hard heen en weer,
En zij doet vanaf nu af aan met ons team mee, want haar schouder doet gelukkig weer wat minder zeer.
Na 20 minuten begint het spel een beetje te staken,
Maar we zijn natuurlijk niet van plan om af te haken.
We gaan de rust in met een stand van 9-9,
Maar ook met heel veel regen.
Het lekt hier in hal nummer 1,
Dat is gevaarlijk, want straks breekt er nog iemand een been.
De tweede helft begint in hal nummer 2,
Alleen het scorebord werkt niet mee.
Daarom duurt het even voor de tweede helft kan beginnen,
Maar ondanks dat zijn we nog steeds klaar om te winnen!
De start in de tweede helft is helaas wat minder snel,
En dan krijgt Joyce ook nog eens een harde lel.
Zij verlaat het veld even met een klap in haar rib,
Maar gelukkig houd Mandy weer een val vanaf de penaltystip.
De ballen kunnen helaas het net even niet meer vinden,
Maar misschien dat Marlies op de linkeropbouw de tegenstander wel kan verslinden.
14-11 en nog 10 minuten te spelen,
Kunnen we deze wedstrijd nog gaan helen?
Met een stand van 18-14 is de wedstrijd afgelopen,
En zijn wij ontevreden het veld afgedropen.
Volgende week staat de verre uitwedstrijd naar Leeuwarden op ons te wachten,
Hopelijk verlaten we die wedstrijd met meer positieve krachten!
Groetjes Sint & zijn pieten
2 december - door Marlies - Na 2 punten uit 5 wedstrijden verdiend te hebben werd het wel eens tijd om dit aantal wat op te krikken. Er moest weer eens gewonnen worden! De laatste wedstrijd hadden we laten zien dat we er weer met zijn allen voor gaan en dat we voor elkaar kunnen en willen werken. Dit zouden we deze keer moeten omzetten in de vorm van 2 punten mee naar huis te nemen.
Helaas konden we niet beschikken over Pascalle (arm) en Femke (enkel) maar waren zij ons wel van steun in een andere functie, die van “assistent coach”. Hoewel zij het niet onverdienstelijk deden, zien wij ze toch graag liever in het veld!
Dit keer was onze tegenstander in de Trits te bewonderen: de dames 1 van en uit Baarn. Toen een ieder, sommige door de weilanden heen, de sporthal had gevonden was er nog tijd voor een kop thee. Echter hadden we zulke goede moed dat we besloten om alvast de kleedkamer op te zoeken en ons voor te bereiden op de wedstrijd.
Vooraf was er vrij weinig bekend van onze tegenstander. Vorig jaar gepromoveerd naar de regioklasse, een prestatie die we zeker niet moesten onderschatten.
En zo begonnen we dus aan de wedstrijd. Het was de thuisclub die de score opende. Kort daarna gevolgd door, van onze kant, snel uitgespeelde aanvallen waar veel druk werd gelegd zodat de ander vrij voor het doel kwam. Dit werkte goed! Echter hadden we weer een klein dipje wat resulteerde in 3 tegen goals in een korte periode waarin wij niet scoorden.
Bij de stand 9-8 in het voordeel van de Baarnse meiden ging er bij ons een knop om en wisten wij het doel 5x achter elkaar te vinden, in deze periode lukte het de tegenstander niet de bal in het net te krijgen. Met nog 4 seconden op de klok gooide Astrid vanaf eigen helft de bal naar voren die net over de keeper in het net belandde. Een mooie afstandsgoal die we ons nog vaak zullen herinneren, de keeper stond even perplex als wij! Een hoop gejuich en gegil volgde maar we hadden de wedstrijd natuurlijk nog lang niet gewonnen! En zo gingen we de kleedkamers in met een 14-9 ruststand in ons voordeel.
In de rust werden de puntjes nog even op de i gezet en wisten we wat er nog beter kon. We moesten ook niet meegaan in het tempo van de tegenstander en daarvoor ook oppassen om niet teveel te gokken.
Net na de rust kregen we het welbekende dipje. We lieten de tegenstander terug komen tot een verschil van 2 punten. We moesten gas gaan geven maar wel rust houden in ons koppie. Iets waar we nog wel eens moeite mee hebben als we in de laatste 10 minuten met een verschil van ongeveer 3 goals staan. Wanneer de Baarnse meiden weer een punt dichterbij kwamen, wisten wij weer een punt afstand te nemen waardoor er telkens een marge bleef van 2 tot 3 treffers.
Als laatste scoorde Karin nog een paar van haar, waarschijnlijk, laatste dames 2 doelpunten. Wij willen Karin dan ook onwijs bedanken voor de wedstrijden die zij mee heeft gespeeld!!
Aankomende zondag mogen we aantreden tegen Quick in Zwaagdijk. Deze formatie, die vorig jaar promoveerde naar de regioklasse, heeft 5 punten uit 6 wedstrijden vergaard en staan momenteel 1 plaats boven ons in het klassement. Bovendien weer een ploeg om niet te onderschatten zoals eigenlijk elk team waar we tegen aan moeten treden. Aan de uitslagen te zien, los van een enkele uitschieter, liggen de ploegen dit jaar dicht bij elkaar en is er een grote groep die niet voor elkaar onder doet.
We gaan er weer voor de volle 200% voor en zijn van plan ook deze zondag de 2 punten mee naar Nieuwegein te nemen!!
